குறிச்சொல்: டாக்டர் இரா. கலைக்கோவன்

அன்புள்ள வாருணி, தமிழ்நாட்டின் பல கோயில்களோடு நான் கையிணைத்து உறவாடியிருக்கிறேன். ஒவ்வொரு கோயிலும் எனக்காகவே காத்திருந்தாற் போல் அன்போடு வரவேற்பதையும் ஆர்வத்தோடு கதை வளர்ப்பதையும் உள்ளம் குளிரக்குளிர அனுபவித்திருக்கிறேன். கோபுரம் தொடங்கி, சுற்றுகளில் விரிந்து, விமானங்களில் வளர்ந்து, தூண்களில் தொடர்ந்து, கோயிலின் ஒவ்வோர் அணுவும் என்னுடன் உரையாடிய அந்த இனிய போதுகள், அவை தரவுகளா வாருணி? வாழ்ந்தவர்களின் வரலாறு அல்லவா! 

மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோயிலும் அப்படித்தான். அதுவாகவே விரும்பி அழைத்து, அமுதம் போல் ஆயிரம் காட்சிகள் காட்டி, மனித வாழ்க்கையின் மகத்தான நுட்பங்களையெல்லாம் நான் அறியச் செய்த அருமையான கோயில் அது. கற்பனைப் பூச்சே இல்லாமல் கண்களில் படர்ந்தவற்றையும் கருத்து வழி அறிந்தவற்றையும் அங்குச் சிற்பங்களாக்கியிருக்கும் அக்காலப் படைப்பாளிகளையும் அவர்தம் கைச் செதுக்கல்களால் சீர்மை  பெற்றிருக்கும் மக்கள் வாழ்க்கையையும் விழையும் உள்ளங்களிடமாவது பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டுமென்றுதான் தொடர்ந்து எழுதி வருகிறேன். 

நீ புறநானூறு படித்திருக்கிறாய் என்பதறிவேன். பகைவர் நாட்டுக்குப் போருக்குச் சென்ற அரசன் போரைத் தொடங்கும் முன், ‘நான் போர் செய்ய வந்திருக்கிறேன். என் வீரர்கள் உங்கள் மேல் அம்புகளை வீசத் தொடங்கும் முன் இன்னின்னார் இருந்தால் பாதுகாப்பான இடத்திற்குச் சென்றுவிடுங்கள்’ என்று அறம் பேசுவதாக அதில் ஒரு பாடல் உண்டு. ‘பாதுகாப்பான இடத்திற்குப் போய்விடுங்கள்’ என்று அந்த அரசர் பட்டியலிட்டவர்களில், ‘பொன் போல் புதல்வர் பெறாதவரையும்’ இணைத்திருந்தார். மகப்பேற்றிற்கு இந்த மண் அளித்த பெருமை அது.

தமிழ்நாட்டின் பல கோயில்களில் மகளிரைக் கருவுற்ற நிலையிலும் கருவுயிர்க்கும் மகப்பேற்றுச் சூழலிலும் சிற்பக் காட்சிகளாகக் கண்டிருப்பாய். மீனாட்சியம்மன் கோயிலிலும் பெண் ஒருவர் மகவு ஈனும் காட்சி திருச்சுற்றுத் தூண் ஒன்றில் படமாக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் வாருணி, தமிழ்நாட்டின் வேறெந்தக் கோயிலிலும் கண்டிராத மகப்பேற்றுக் காட்சியை மீனாட்சியம்மன் கோயில் தேரில் நான் பார்க்க நேர்ந்தது. அதைப் பார்த்த அந்த நொடியில் அதில் மின்னலிட்ட புதிய சிந்தனை என் உள்ளத்தை வியப்பின் உச்சியில் ஆழ்த்தியது. என் கண்கள் கண்டதை அப்படியே உனக்கும் காட்டுகிறேன். தேரோட்டத்தின்போது தவறாமல் பார்த்துவிடு.

பொதுவாகக் கோயில்களில் காட்டப்பெறும் இது போன்ற மகப்பேற்றுக் காட்சிகளில் கருவுற்ற தாய் தளர்ந்து காணப்படுவார். அவரது இருபுறமும் அவரைத் தாங்கியவராய்ச் செவிலியர் நிற்பர். அவர்தம் துணையிருப்பும் தாயின் உணர்வுகளும் சிற்பத்திற்குச் சிற்பம் வேறுபடும். தாயிடமிருந்து வெளிப்படும் குழந்தையைப் பிடித்துக்கொள்ள இருவரில் ஒரு செவிலி முயல்வார். அல்லது அதற்கென்றே மூன்றாம் செவிலி காத்திருப்பார். சில நெருக்கடியான மகப்பேறு காட்சிகளைக்கூடச் சிற்பங்களாக நான் கண்டிருக்கிறேன். அழகர்கோயில் சிற்பம் அவ்வகையில் குறிப்பிடத்தக்கது. 

மீனாட்சித் தேரின் மகப்பேறு அந்தத் தாய்க்குத் தலைப்பேறு போலும். தாங்கொணாத் தளர்ச்சியும் வலியின் உச்சத்திலான மகவின் வெளிப்பாடும் அவரைச் செயலிழக்கச் செய்துள்ளன. தாயின் வலப்புறத்தே நிற்கும் செவிலி தம் வலக்கையால் தாயின் வயிற்றை வருடியவாறே, இடக்கையால் அவ்வம்மையின் முதுகைத் தாங்கலாய்ப் பிடித்துள்ளார். வளமான தலைமுடியைப் பெருங்கொண்டையாக்கியுள்ள செவிலியின் இடையில் பட்டாடையும் இடைக்கட்டும். கைகளில் வளைகள். செவிகளில் தோடுகள்.  

தாயின் கருப்பையிலிருந்து வெளியுலக வாழ்வு காண தலை நீட்டியிருக்கும் புத்துயிரைத் தம் ஆகிவந்த கைகளால் பற்றியவாறே மகப்பேற்று நடைமுறைகளில் கருத்தாயிருக்கும் தலைமைச் செவிலியும் பட்டாடை அணிந்துள்ளார். கொண்டையிட்ட தலைமுடியும் பனையோலைக் குண்டலங்களும் பெற்றுள்ள அவர், தாம் ஈடுபட்டுள்ள செயற்பாட்டுக்கு ஏதுவாகச் சிறு முக்காலியொன்றில் அமர்ந்துள்ளார். அவரது பார்வை கையில் இறங்கும் குழந்தையிடம்தான் என்றாலும், தாயின் நலத்திலும் அடுத்து நிகழ வேண்டுவன சரியாக அமைய வேண்டுமே என்ற கவனத்திலும் தாயுடலை வருடியவாறே பிள்ளையை வாங்குவது கூர்ந்து நோக்கின் விளங்கும். தலைமைச் செவிலியின் நோக்கறிந்தே துணைச் செவிலியும் தாயை அடுத்தடுத்த நிகழ்வுகளுக்குத் தடவு மருத்துவத்தாலேயே தழுவி நிற்கிறார். 

இப்போது சற்றே இடப்புறம் பார்ப்போம். இடையில் பட்டாடை, தலையில் தலைப்பாகை எனத் தாடி, மீசையுடன் பறையொலித்து ஆடும் கூத்தர். ஏன், குடும்பத்தின் பெரியவராகவும் இருக்கலாம். ‘எங்கள் குலவிளக்குத் தாயானாள். இல்லத்தில் ஒளிவிளக்குத் தோன்றிவிட்டது’ என்று ஊருக்கே சொல்லி ஓங்காரமிடும் அவரது உற்சாகப் பாட்டின் தாளப்பேரொலி நம் செவிகளில் எதிரொலிக்கிறதல்லவா!

அங்கும் இங்குமாய் மகப்பேறு காட்சிகளைச் சிற்ப வடிவங்களாகப் பலரும் பார்த்திருக்கலாம். ஆனால், தாயிடமிருந்து வெளிப்படும் மகவை முக்காலியில் அமர்ந்தவாறு கைகளில் ஏந்தும் தலைமைச் செவிலியை வேறெந்தச் சிற்பத்திலும் கண்டதுண்டா? அவரது பணிச் சுமையை எளிதாக்கிய அந்தப் பெருமை யாருக்கு? அதுதான் போகட்டும், மகப்பேற்றுக் கொண்டாட்டத்தை இப்படியொரு பறைக்கூத்தாய்த்தான் எங்கேனும் பார்த்திருப்பாயா?

ஒரு படைப்பாளி எப்போது வெளிப்படுகிறார் தெரியுமா வாருணி! ஒன்று போலவே அமையினும் ஒரு கருத்தையே கொள்ளினும் அந்த ஒன்றுகளோடு ஒன்றிவிடாமல் ஒரு படைப்பு ஓங்கி உயர்ந்து தனித்து ஒளிரும்போதுதான் படைப்பாளி நினைக்கப்படுகிறார். அவர் படைப்பும் நிலைபேறு அடைகிறது. மகப்பேற்றுக் காட்சியைப் பலர் படம்பிடித்திருந்தபோதும் இயல்பான நிகழ்விலும் இரு புதுமைகளைப் புகுத்திப் புதுவரவின் கொண்டாட்டத்தில் புத்தொளி பாய்ச்சிய இது போன்ற சிந்தனைகள்தான் காலந்தோறும் கலையை உயிர்ப்போடு வைத்திருக்கின்றன.

அன்புடன்,
இரா. கலைக்கோவன்

அன்புள்ள வாருணி, நாயன்மார்களைப் பற்றிப் பேச முனைந்த காலங்களில் எல்லாம் நான் கண்ணப்பரைத் தனித்துக் குறிப்பிட்டுச் சொல்லியதை நினைவுபடுத்துகிறேன். சுந்தரர் தம் திருத்தொண்டத்தொகையில் அறுபத்து மூவரையும் வரிசைப்படுத்தும்போது கண்ணப்பரை, ‘கலை மலிந்த சீர்நம்பி’ என்பார். அறுபத்து மூவரில் நாவுக்கரசராலும் சம்பந்தராலும் சிறக்க அறிமுகமாகும் பேறும் கண்ணப்பருக்குக் கிடைத்தது. அவரைக் குறித்துக் கல்லாடரும் நக்கீரதேவரும் பாடிய இரண்டு சிறப்பான இலக்கியங்கள் 11ஆம் திருமுறையில் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன.

தஞ்சாவூர் இராஜராஜீசுவரத்தின் இராஜராஜன் திருவாயில் வடபுறத்தே கண்ணப்பரின் வாழ்க்கையைச் சிற்பக்களஞ்சியமாகப் படம்பிடித்துள்ளதை நாம் அங்குச் சென்றிருந்தபோது உனக்குக் காட்டியிருக்கிறேன். ‘கடும் பகலில் காதலொடு உடும்படித்து’ அவர் இறைவனுக்குப் படையலிட்டதாக நக்கீரர் குறிப்பதைத்தான், கலை மலிந்த சீர் நம்பியாகக் காட்டியிருக்கிறார் சுந்தரர். இலக்கியங்கள் ஒன்றோடொன்று எங்காவது இணைந்தோடும். அந்த இழைகளை அறிந்து இரசிக்க நாமும் கலை மலிந்த சீர் உள்ளம் பெறவேண்டும்.

என்னவோ தெரியவில்லை வாருணி, கண்ணப்பரைப் பற்றிப் பேசவோ, எழுதவோ தொடங்கினால் என் உள்ளம் அந்தக் காட்டு மனிதரின் இறைக்காதலில் கரைந்துபோகிறது. சேக்கிழாரைப் படித்திருந்தால் நீ என்னைப் புரிந்துகொள்வாய். சிவபெருமான் கண்ணில் குருதி கண்டதும் கண்ணப்பர் பட்ட பாடுகள்! கனியக்கனியக் காதல் இல்லையேல் அப்படியொரு தவிப்பும் துடிப்பும் இயலுவதா? சேக்கிழாரின் ஒவ்வொரு சொல்லும் கண்ணப்பரின் தூய அன்பு காட்டும் மின்மினிகள்.

காலந்தோறும் சிற்பிகளும் கண்ணப்பரை நினைவுகூர்ந்துள்ளனர். பல்லவப் படைப்பாய் நான் கண்ணப்பரைக் கண்டு மகிழ்ந்த முதல் இடம் தக்கோலம் கோயில்தான். கண்ணகழும் கண்ணப்பரை எப்படியாவது தம் படைப்பில் காட்டிவிட வேண்டும் என்ற தணியாத ஆசை, அந்தச் சிற்பியை இடம்தேடித் தவிக்க வைத்தது போலும்! சுவருக்கு மேல் வரும் கூரையுறுப்புகளில் சிவபெருமானின் பூதப்படையைக் காட்ட ஆகமங்கள் அனுமதித்திருக்கும் இடமான எழுதகம் அந்தச் சிற்பியின் தேவையை உணர்ந்து இடமளித்தது. முகமண்டப வாயிலுக்கு நேர் இருக்குமாறு கண்ணப்பர். ‘பல்லவர் கட்டுத்தளிகள்’ எனும் எங்கள் நூலில், அந்த அழகிய படைப்பை இருக்குமாறே காட்டியிருக்கிறேன், நீ படித்திருக்கலாம்.

சோழர்கள் கண்ணப்பரைக் கொண்டாடிக் கொண்டனர். சிற்றுருவச் சிற்பங்களாக அங்கே, இங்கே எனப் பார்வை படரும் இடமெல்லாம் காட்சியான கண்ணப்பரைக் கோபுரத் தொகுதியாக்கியவர் நித்தவிநோதரான இராஜராஜர். அவரைத் தொடர்ந்து அதே அமைப்பில் கண்ணப்பர் வாழ்க்கையைப் பிற்சோழர் கோயில்கள் சில படம்பிடித்தாலும், மதுரை மீனாட்சிக் கோயிலில் நான் கண்ட காட்சி, நாயக்கர்கள் அந்தத் திண்ணனாரை எப்படி நேசித்தனர் என்பதை உணர்த்தியது.

மீனாட்சிக் கோயிலின் மூலை முடுக்கெல்லாம் வரலாறு ஒளிந்திருக்கிறது என்றாலும், அது பேருருவாய் எழுந்து நிற்பது ஆயிரக்கால் மண்டபத்தில்தான். அங்கேதான் வாருணி, கண்ணப்பரும் வானளாவி நிற்கிறார். என் கோயில் வாழ்க்கையில் இந்த நாற்பதாண்டுக் காலத்தில் தமிழ்நாட்டின் வேறெந்த இடத்திலும் இப்படி ஒரு பெருவடிவினராய்க் கண்ணப்பரைக் கண்டதில்லை.

வாயிற்புறப் பெருந்தூண் ஒன்றில் ஒன்றியுள்ள அவரது வேட்டுவக்கோலம் காதணிகள், கழுத்தணிகள், தோள், கையணிகள், இடுப்பணிகள் மிளிர அடர்த்தியான மீசையும் வீரக்கழலும் பெற்று ஒளிர்கிறது. இரண்டு திருவடிகளிலும் அவர் அணிந்துள்ள மிதியடிகள் மேம்பட்ட வடிவின. இருக்கையில் அமர்ந்தாற் போன்ற நிலையில் வலப்பாதம் தரையில் ஊன்ற, இடப்பாதம் கற்றளம் ஒன்றில் தாங்கலாக இருத்தப்பட்டுள்ளது. காட்டுவாசிகளுக்கே உரிய இறகுகள் பரவிய தலையணியுடன், முடிச்சிட்ட முடிக்கற்றை பெருங்கொண்டையாய் இடத்தோளில் சரிய, கண்ணப்பரின் வலத்தோள் பின்புறம் அம்புக்கூடு. இடத்தோளிலோ, மாட்டிய வில். வலக்கை அம்பு கண்ணகழ்ந்து முடித்த நிறைவிலிருக்க, இட உள்ளங்கையில் அகழப்பட்ட கண்.

கண்ணப்பரின் குறுந்தாடி பரவிய முகம் அவர் வலக்கண் இழந்திருப்பது காட்ட, அங்கு அலையடிக்கும் உணர்வுகளோ, இறைவனுக்கு உரியது செய்ய வாய்த்த பெருமிதத்தையும் ஈந்துவந்து நிற்கும் அவரது பேரின்பத்தையும் வெளிச்சப்படுத்தி ஈர்க்கின்றன. அவரது இடப்பாதம் தங்கியுள்ள கற்றளத்தின் பின் சதுர ஆவுடையாருடன் இலிங்கம். அந்த இலிங்கத்திற்குக் குடையாக ஐந்துதலைப் பாம்பு படம் விரித்துள்ளது.

வழக்கமாய்க் கண்ணப்பர் சிற்பங்களில் இலிங்கத்திலிருந்து கையொன்று வெளிப்பட்டு, அவரது கண் அகழும் முயற்சியைத் தடுக்குமாறு காட்சியமையும். ஆனால், இங்கு அப்படி எந்தத் தடுத்தலும் செய்யாது அமைதிகாக்கும் இலிங்கம். அது விளக்குவது இதைத்தான் வாருணி, கண்ணப்பர் இன்னமும் கண் அப்பவில்லை. கண்ணை அகழ்ந்து கையில் கொண்டவராய்க் காட்சிதரும் அவரது பேருள்ளம் காட்டவே, கை நீட்ட விரும்பாது தொடர்ந்து நிகழவிருப்பன காணக் காத்திருக்கிறார் இறைவன்.

அவருக்குத் தெரியாதது இல்லை. ஆனால், இந்த நாடகமெல்லாம் உள்ளப் பூசையின் உயர்வறியச் செய்யத்தானே! ஆகமப் பூசையினும் அருளாளரின் ஆன்ம வழிபாடே தமக்கு உகந்தது என்று உணர்த்தத்தானே! சேக்கிழாரின் பாடலடிகள் எப்படியெல்லாம் பின்னிப்பின்னி இவை பற்றிப் பேசுகின்றன. எண்ணிப்பார் வாருணி, இலக்கியம் நூறு அடிகளில் காட்டும் காட்சி, ஓர் உளியின் உயிர்த்துடிப்பில் கல்லைக் கனியாக்கிக் காட்சியுமாக்கிக் கருத்தில் நிறைப்பது அற்புதம்தானே!

அன்பு வாருணி, இந்தச் சிற்பம் என்னை ஈர்த்தமைக்கு இது மட்டும் காரணமல்ல. நாயக்கச் சிற்பியின் கைவிரல் அசைவுகள் பெரிதினும் பெரிது காட்டியுள்ளன. சிற்பக்காட்சியை ஒருமுறை பார். வானளாவிய கண்ணப்பர்! சிவலிங்கமோ சின்னஞ்சிறியதாய் அவர் முழங்காலளவு. கண்ணை அகழ வைத்தவர் கடுகாய்ச் சிறுக்க, கண்ணை அளித்தவர் மலையாய் நிமிர்ந்துள்ள இந்த நுணுக்கம்தான் சிற்பியை நமக்கு அடையாளப்படுத்துகிறது. எது பெரிது என்ற கேள்விக்கே இடமின்றி, இது பெரிது என்று காட்டியுள்ள இந்தப் படிநிலைதான் ஒரு சிற்பியைக் காலம் கடந்தும் வாழவைக்கிறது.

யாருக்கும் தோன்றாத எக்காலத்தும் வடிவம் பெறாத இந்தப் புதிய சிந்தனை எந்த உள்ளத்தில் ஊற்றெடுத்ததோ, அந்த உள்ளமே பத்திமையின் முத்திரையாய் நம்மையும் நிறைக்கிறது, வரலாற்றையும் வாழவைக்கிறது. ஒரு கண்ணசைவில் இது போன்ற சிற்பங்களைக் கடந்துவிடமுடியாதபடி காலம் நம்மைக் கட்டிப் போடுகிறதே, அதுதான் வாருணி, அந்தச் சிற்பியின் வெற்றி.

அன்புடன், 

இரா. கலைக்கோவன்.

இரா. கலைக்கோவன்

‘பரகேசரிவர்மரான இராஜேந்திரசோழனின் சாசனம்’ என்று பொறிக்கப்பெற்ற இலச்சினையுடன் 21 ஏடுகள் கொண்டதாய் விளங்கும் ஆனைமங்கலம் செப்பேடு ஹாலந்து நாட்டின் லெய்டன் பல்கலைக்கழக அருங்காட்சியகத்தில் இருந்து இந்தியா திரும்பியுள்ளது. சமஸ்கிருதத்திலும் தமிழிலுமாய் அமைந்திருக்கும் இச்செப்பேட்டின் தமிழ்ப்பகுதி கடாரத்து அரசர் சூளாமணிவர்மன் நாகபட்டினத்தில் அமைத்த புத்தவிகாரையைப் பராமரிக்கச் சோழவேந்தர் முதலாம் இராஜராஜர் ஆனைமங்கலம் என்ற ஓர் ஊரையே கொடையளித்த செய்தியைக் கொண்டுள்ளது.

ஐந்து ஏடுகளில் பொறிக்கப்பட்டுள்ள இச்செப்பேட்டின் சமஸ்கிருதப் பகுதி சோழ அரசர்களின் மரபுப் பட்டியலைச் சுட்டுமிடத்துக் கரிகாலன், கோச்செங்கணான், கோக்கிள்ளி ஆகிய இலக்கிய வழி அரசர்களையும் விஜயாலயரில் தொடங்கி முதலாம் இராஜேந்திரர் வரையிலான வரலாற்று வேந்தர்களையும் அடையாளப்படுத்துகிறது. அதன் வழிச் சோழ அரசர்களின் வெற்றிகளும் அவர்தம் கொடைகளும் வெளிச்சமாகின்றன. சோழகுல விளக்காக முதலாம் இராஜராஜரைக் குறிப்பிடும் இப்பகுதி, சூளாமணிவர்மரின் மகனும் ஸ்ரீவிஜயநாட்டின் தலைவருமான மாரவிசயோத்துங்கவர்மர் சூளாமணி விகாரத்தைத் தம் தந்தையின் பெயரால் உருவாக்கிய செய்தியைத் தருவதுடன், அவ்விகாரையில் வீற்றிருக்கும் புத்தருக்கு முதலாம் இராஜராஜர் ஆனைமங்கலம் என்ற ஊரைக் கொடையளித்த தகவலையும் பகிர்ந்துகொள்கிறது.

சமஸ்கிருதத்திலும் தமிழிலும் புத்தவிகாரையின் கட்டுமானம் குறித்துக் கிடைக்கும் தரவுகள் அது சூளாமணிவர்மரால் தொடங்கப்பட்டு அவர் மகனால் முடிக்கப்பெற்றதை உணர்த்துகின்றன. அது போலவே இராஜராஜரால் புத்தவிகாரைக்கு ஆனைமங்கலம் கொடையளிக்கப்பட்டதைத் தமிழ்ப்பகுதியும் அது தொடர்பான நிலையான சாசனம் அவரது மகனும் பேரரசருமான முதலாம் இராஜேந்திரர் காலத்தில் உருவாக்கப்பட்டதை சமஸ்கிருதப் பகுதியும் தெளிவாக்குகின்றன.

இராஜராஜரின் வாய்மொழியாக வெளிப்பட்ட இந்தக் கொடை ஆணை அவரது அலுவலரால் ஓலையாக எழுதப்பெற்று, பல உயர்அலுவலர்களால் சரிபார்க்கப்பட்ட பிறகு ஆனைமங்கலத்தை உள்ளடக்கியிருந்த பட்டினக்கூற்ற ஆட்சியருக்குத் திருமுகமாக அனுப்பப்பெற்றது. அரசரை வரவேற்குமாறு போலவே அவரது திருமுகத்தையும் வரவேற்ற பல்வேறு ஆட்சிக்குழுவினர், அதில் சொல்லியிருந்தாற் போலவே உரியவர்களைக் கொண்டு ஆனைமங்கலத்தின் எல்லைகளை வரையறுத்தனர். அவ்வூர் மீதான அரசு வரிகளைப் பட்டியலிட்ட வருவாய்த்துறையினர் அவற்றை அரசு வரிப்புத்தகங்களில் தவிர்த்து அவ்வரியினங்களை விகாரை பெறுமாறு மாற்றியமைத்தனர்.

ஆனைமங்கலத்தின் 97 வேலி நிலப்பரப்பு அளித்த 8943 கலம் இரண்டு தூணி குறுணி ஒரு நாழி நெல்வருவாய் இராஜராஜரின் ஆணைக்குப் பிறகு புத்தவிகாரையின் வரவானது. ஆண்டுதோறும் தொய்வின்றிக் கிடைத்த இந்தக் கொடைநெல் விகாரையின் பணிகளை வளப்படுத்தியது. அரசாணையை நிறைவேற்றியவர்களின் இத்தகு பல்வேறு செயற்பாடுகள் சோழர் கால நில அமைப்பு, வேளாண்மை, நீர்ப்பாசனம், வரிவருவாய், வருவாய்த்துறையின் இயக்கம், அதன் அலுவல் நிலைகள், வழக்கிலிருந்த பதிவேடுகளின் பெயர்கள் எனப் பல பொருளாதார, சமுதாயச் செய்திகளையும் அக்காலத்தே வழக்கிலிருந்த நாடு, கூற்றம், ஊர் முதலிய வருவாய்ப் பிரிவுகளையும் வெளிப்படுத்துகின்றன.

தமிழ்நாட்டில் இதுநாள்வரை கிடைத்துள்ள செப்பேடுகளில் புத்தவிகாரைக்கான கொடை பற்றிப் பேசும் முதல் செப்பேடு இதுதான். தந்தை தொடங்கிய விகாரையை மகன் முடித்ததும் அதற்குத் தந்தை அளித்த கொடையை மகன் சாசனமாக்கியதுமான இரு வேறு அரசுகளின் இணையான செயல்கள் ஒருசேர உள்ளடங்கிய ஒரே செப்பேடும் இதுதான்.

அன்புள்ள வாருணி, நலந்தானே. நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகு உன்னோடு பேச வாய்த்துள்ளது. எழுத்துப் பேச்சாகுமா என்று நீ கேட்கலாம். உன்னோடு நிகழும் எதுவும் எனக்கு உரையாடல்தான். நண்பர் ஒருவர் மதுரை மீனாட்சி சுந்தரேசுவரர் கோயில் பற்றி நூல் உருவாக்குவதாகவும் அதில் என் பணியாய்ச் சில கட்டுரைகள் அமையவேண்டும் என்றும் கேட்டிருந்தார். என் தந்தை மதுரைத் தியாகராசர் கல்லூரித் தமிழ்த்துறையிலும் அம்மா பாத்திமாக் கல்லூரித் தமிழ்த் துறையிலும் பணியாற்றிய காலத்து ஏறத்தாழ ஐந்தாண்டுகள் என் பள்ளிப் பருவ வாழ்க்கை மதுரையில்தான்.

மீனாட்சிக் கோயில் திருவள்ளுவர் மன்றத்தில் அப்பாவை அடிக்கடிப் பேச அழைப்பார்கள். அருமையான மலை வாழைப்பழம் உண்ணக் கிடைக்கும் என்பதால் நான் தவறாது உடன் செல்வேன். அந்த வயதில் கோயில் புரிந்ததில்லை என்றாலும், வளாகத்தில் சுற்றாத இடமில்லை. பொற்றாமரைக் குளமும் புதுமண்டபமும் இசைத்தூண்கள் உள்ள சுற்றுவெளியும் என்னால் மறக்கவே முடியாத விளையாட்டுக் களங்கள்.

1959இல் அப்பா சென்னைப் பல்கலைக்கு வந்தார். மதுரைத் தொடர்பு அன்றோடு முடிந்து சென்னை வாசியானேன். மருத்துவம் முடிக்கும்வரை சிங்காரச் சென்னைதான் என்னை வடிவமைத்தது. காதலும் திருமணமும் கண்மருத்துவப் பணியும் என்னைத் திருச்சிராப்பள்ளிக்கு நகர்த்தின. 1975இல் இருந்து இந்தக் காவிரி மண்தான் எனக்குள் கலை வளர்த்து வருகிறது. உறையூர்ப் பஞ்சவர்ணசாமி கோயிலில் நான் பார்த்து வியந்த சைக்கிள் சிற்பத்தின் வடிவில் வந்த வரலாறு என் பயணம் மாற்றிப் பாதையைத் திருப்பியது. கோயில்களோடு கையிணைத்த பிறகுதான் எது வரலாறு என்பதே எனக்குத் தெளிவானது.

வாருணி, எதையோ சொல்லத் தொடங்கி எங்கோ போய்விட்டேன். நண்பரின் மதுரைக் கோயில் நூலுக்கு எழுத ஒப்புக் கொண்டதும், அக்கோயிலில் ஒலி, ஒளிக் காட்சி அமைக்கக் கருதிய அரசின் வேண்டுகோளேற்று நானும் பேராசிரியர் மு. நளினியும் அங்குத் தொடராய்வுகள் மேற்கொண்டமை நினைவுக்கு வந்தது. என் எண்ணவோட்டம் அறிந்தவராய் நளினி கணினித் தொகுப்புகளைக் கண்முன் நிறுத்தினார். ஒவ்வொரு காட்சியும் என்னை எழுதத் தூண்டின.

மதுரையைப் பற்றி எவ்வளவோ கட்டுரைகளும் நூல்களும் வந்திருந்தபோதும் பார்க்காமல் விட்டதும் சொல்லாமல் போனதும் கோயில் முழுவதுமாய் நிறைந்திருப்பதை உணர்ந்தேன். எழுத நினைத்ததுமே நினைவில் நிறைந்தவர் கண்ணன் விக்கிரமன்தான். அவரது ஆசிரியத்தில் வெளிவரும் இலக்கியப் பீடத்தில் ஒரு தொடராக எழுத அனுமதி கேட்டேன். ‘உடனே தொடங்குங்கள்’ என்று உள்ளம் பூரித்தார் கண்ணன். தந்தையைப் போலவே துடிப்பான செயற்பாடுகள்.

வாருணி, ஒரு கோயிலின் சிற்பங்கள் குறித்து ஓர் இதழில் தொடராக எழுதப்போவது இதுவே முதல் முறை. என் பார்வைகளின் விளைவான படப்பிடிப்புகளை உன்னோடு பகிர்ந்து கொள்வது எப்போதுமே எனக்குப் பிடித்தமானது. உள்ளத்தில் கிளர்ந்தெழும் உணர்வுகளை, அவை வரலாறு தொட்டே வளர்ந்தபோதும் நெருக்கமானவர்களிடம் வெளிப்படுத்திக் களிப்பது சுகந்தானே.

சம்பந்தரால், ‘கூடல் ஆலவாய்’ எனப் போற்றப்படும் இக்கோயில் வளாகத்திலுள்ள மண்டபங்கள் பலவாகும். அவற்றுள் மூன்று மண்டபங்கள் அவற்றின் வாயிலைத் தழுவியுள்ள விளக்கு மாலைகளால் சிறப்புப் பெறுகின்றன. சோழர் காலக் கல்வெட்டுகளில் தீபமாலைகளாகச் சுட்டப் பெறும் இந்த அகல் அடுக்கிய அழகுத் தோரணங்கள் ஒவ்வொன்றும் ஒரு கதை சொல்கின்றன.

மீனாட்சிக் கோயிலின் சிற்பக்களஞ்சியமாக விளங்கும் சிறந்த மண்டபங்களில் கம்பத்தடி மண்டபமும் ஒன்று. மையப் பகுதிக் கூட்டுத்தூண்கள் ஒரு சதுரமாக வடிவமைக்கும் காட்சிக் கூடத்தின் முன் இந்த அகல்தோரணம் அழகுற அமைக்கப்பட்டுள்ளது. கீர்த்திமுகத் தலைப்புடனான மகர திருவாசியில் மூன்றடுக்கு அகல்கள். அவற்றைத் தழுவி மேலடுக்காய் இலை போல் மதலைகள். தோரணத் தலைப்பில் நெற்றிச்சுட்டிப் போலத் தொங்கல்.

இந்த மகரத்திருவாசியை இருபுறத்தும் தாங்கும் தூண்களிலும் அகல் வரிசைகள். தாங்கலின் மேற்பகுதியில் விரிந்த ஊமத்தம்பூவாய் அழகிய நாணுதல்கள். அவற்றின் கீழே தாவும் யாளிகள். தாங்கலின் கீழ்ப்பகுதியிலோ, பக்கத்திற்கு ஒருவராகக் கருவிகளுடன் காவலர். இந்தக் கம்பத்தடித் தோரணத்தின் வலப்புறம் மலர்ப் பதக்கங்களுடன் பொதுக்காலம் 1654 ஜெய ஆண்டு மாசி மாதம் 12ஆம் நாள் பொறிக்கப்பட்டிருந்த கல்வெட்டை நம் பேராசிரியர் நளினிதான் கண்டறிந்து படித்தார்.

விசுவநாத நாயக்கர் மரபினரான திருமலை நாயக்கருக்குப் புண்ணியமாகக் குப்பையாண்டிச் செட்டியார் எனும் பெரியவர், ‘புவனேசுவர விளக்கு’ என்ற பெயருடன் இந்த மகர தோரண விளக்கைச் செய்தளித்திருப்பது கல்வெட்டால் தெரிய வந்தது. இந்தத் தோரணம் கோயிலில் அமையத் துணை இருந்தவர் அப்போது இங்குப் பாரபத்தியமாகப் பணியிலிருந்த நாவாயி ஆனந்த வீரப்பச் செட்டியாராம்.

இதைவிடச் சிறப்பானவை வீரவசந்தராயர், மீனாட்சி நாயக்கர் மண்டபத் தோரணங்கள். அவற்றிலும் கல்வெட்டுகள். தகவல்கள் அடுத்த மடலில்.

அன்புடன்,
இரா. கலைக்கோவன்

உலக மரபுரிமை வாரத்தை முன்னிட்டு, திருச்சிராப்பள்ளி அகில இந்திய வானொலி நிலையமும் டாக்டர் மா. இராசமாணிக்கனார் வரலாற்றாய்வு மையமும் இணைந்து வழங்கிய, ‘பாரம்பரியப் பெட்டகங்கள்’ என்ற சிறப்புத் தொடர் நிகழ்ச்சி, திருச்சிராப்பள்ளி பண்பலை 102.1இல் 19.11.25 முதல் 25.11.25 வரை ஒலிபரப்பானது. பெருமைக்குரிய பழங்கோயில்கள், கோட்டைகள் மற்றும் பழங்கால நினைவுச் சின்னங்கள் பற்றிய செய்திகளைத் தம்முடைய வரலாற்றாய்வுக் குழுவினருடன், சுவையான கலந்துரையாடலாக டாக்டர் இரா. கலைக்கோவன் அமைத்திருந்தது மேலும் ஆர்வமூட்டியது.

ஏழு நாள் நிகழ்ச்சிகளின் ஒலிப்பதிவினைக் கீழே இணைப்புகளில் கேட்டு மகிழலாம்.

1. அப்பருக்குச் சோறூட்டிய அழகன் கோயில்– திருப்பைஞ்ஞீலி

கலந்துரையாடியோர்: டாக்டர் இரா. கலைக்கோவன், பேராசிரியர் அர. அகிலா, பேராசிரியர் மு. நளினி

2. பெருந்திருக்கோவிலும் பாறை அகழ்வுகளும் –திருவெள்ளறை

கலந்துரையாடியோர்: டாக்டர் இரா. கலைக்கோவன், விரிவுரையாளர் ஹேமலைலா, பேராசிரியர் மு. நளினி

3. விண்வருடும் இராஜேந்திரப் பெருமிதம் –கங்கை கொண்ட சோழபுரம்

கலந்துரையாடியோர்: டாக்டர் இரா. கலைக்கோவன், விரிவுரையாளர் ஹேமலைலா, பேராசிரியர் மு. நளினி

4. சிற்பச் செழுமையின் சிகரம்– புள்ளமங்கலத்து ஆலந்துறையார்

கலந்துரையாடியோர்: டாக்டர் இரா. கலைக்கோவன், வரலாற்றாய்வாளர் செல்வி அருண், பேராசிரியர் மு. நளினி

5. தேவன் கோவிலும் தேவியர் கற்றளிகளும் – திருவையாறு

கலந்துரையாடியோர்: டாக்டர் இரா. கலைக்கோவன், விரிவுரையாளர் ஹேமலைலா, பேராசிரியர் மு. நளினி

6. குன்றில் தோன்றிய கோவில்கள் – திருமெய்யம்

கலந்துரையாடியோர்: டாக்டர் இரா. கலைக்கோவன், வரலாற்றாய்வாளர் செல்வி அருண், பேராசிரியர் அர. அகிலா

7. எங்கும் எதிலும் மரபுரிமை – பழங்காலச் சின்னங்கள்

கலந்துரையாடியோர்: டாக்டர் இரா. கலைக்கோவன், பேராசிரியர் மு. நளினி, பேராசிரியர் அர. அகிலா

டாக்டர் மா. இராசமாணிக்கனார் வரலாற்றாய்வு மையமும் வரலாறு.காம் இணைய இதழும் இணைந்து நடத்திய இரண்டு விழாக்கள் (விருது வழங்கல் மற்றும் நூல் வெளியீடு), 03.08.25 அன்று திருவிடைமருதூர் ஶ்ரீவத்சம் முதுமக்கள் குடியிருப்பிலுள்ள பிரேமி கேந்திரம் அரங்கில் நடைபெற்றன.

முதலில், இதழியல் இமயம் பேராசிரியர் முனைவர் மா. ரா. அரசு அறக்கட்டளையின் ‘இளம் ஆய்வாளர்’ விருது, வரலாறு.காம் இணைய இதழின் பொறுப்பாசிரியர் திரு சு. சீதாராமனுக்கு வழங்கப்பட்டது.

அதனைத் தொடர்ந்து, வரலாறு.காம் இணைய இதழின் பொறுப்பாசிரியர் திரு ச. கமலக்கண்ணனுடைய ‘ஜப்பானிய பழங்குறுநூறு’ நூலை டாக்டர் இரா. கலைக்கோவன் வெளியிட்டு வாழ்த்துரை வழங்கினார்.

அன்றைய நிகழ்வின் இணையப் பதிவை கீழ்க்கண்ட இணைப்பில் காணலாம். 

💐விருது வழங்கல் & நூல் வெளியீட்டு விழாக்கள் 💐@Srivathsam on 03-08-2025

நாகபட்டினம் மாவட்ட நிர்வாகம் மிகுந்த முனைப்புடன் மூன்றாண்டுகளாக நடத்தி வரும் புத்தகத் திருவிழாவின் நான்காம் ஆண்டு (2025) நிகழ்வுகள், ஆகஸ்டு 01 முதல் 11 வரை நடைபெற்றன. எட்டாம் நாளான 08.08.25 அன்றைய கருத்தரங்கில் டாக்டர் இரா. கலைக்கோவன், ‘நாகபட்டினம் மாவட்ட மாடக்கோயில்கள்’ பற்றிய பொழிவை நிகழ்த்தினார்.

அன்றைய காணொலிப் பொழிவின் இணையப் பதிவை இங்கு காணலாம்.